ارگونومی جوشکاری

 

مهندس محمدرضا حسن بیگی

 

(کتاب ایمنی و بهداشت در جوشکاری)

 

جوشکاری شغلی است که می تواند باعث کار در پوسچرهای نامطلوب و حمل تجهیزات سنگین گردد. در حین جوشکاری معمولاًَ فشار زیادی روی بازو و شانه ها وارد می گردد.

 

فرآیند جوشکاری دارای خطرهای اختلالات اسکلتی عضلانی(WMSD)[1] نظیر پوسچرهای نامطلوب، بلند کردن تجهیزات و مواد سنگین و پوسچر نامناسب مچ و ... می باشد. در ایالت واشنگتن رگ به رگ شدن اعضا بیش از یک سوم غرامتهای کارگری را در میان جوشکاران درسالهای 2000-1994 تشکیل داده است. آسیب به پشت، گردن و شانه همراه با بازو و دست بیش از نیمی از صدمات جوشکاران واشنگتن را تشکیل می دادند. طبق آمارهای اعلام شده درصد صدمات وارده به اعضاء مختلف به صورت زیر بوده است::

 

1- پشت/گردن/ شانه 28%

 

2- دست / بازو 26%

 

3- پا 20%

 

4- گوش 11%

 

5- سایر قسمتها 15%

 

 

از پیامدهای ناشی از نامناسب بودن وضعیت کاری می توان به موارد ذیل اشاره نمود:

 

· غیبت از کار به دلیل صدمه یا بیماری و انتقال جوشکاری به کارهای دیگر

 

· هزینه های مربوط به جایگزینی جوشکاران (جوشکاران افراد ماهری در کار خویش هستند و به کار گماردن افراد دیگر نیازمند آموزش در زمینة جوشکاری می باشد)

 

· کاهش بهره وری و کیفیت

 

خطرهای اسکلتی عضلانی رایج در عملیات جوشکاری:

 

· پوسچرهای نامطلوب و استاتیک : به دلیل اینکه وضعیت های کاری در جوشکاری متفاوت است پوسچرهای کاری مختلفی ایجاد می شود

 

· بلند کردن و حمل اشیاء سنگین : گاهی اوقات لازم است که جوشکار اشیاء سنگین، تجهیزات سنگین جوشکاری را انتقال دهد.

 

· تکرار یک سری از عملیات

 

· نیرو: عملیات جوشکاری نیازمند اعمال نیرو (نظیر نیروی لازم جهت گرفتن ابزار (گان) جوشکاری باشد)

 

 

آنچه که باید در مورد این خطرها در نظر داشت مدت زمان مواجهه، تکرار و شدت مواجهه می باشد.برخی از پوسچرهایی که در عملیات جوشکاری فرد به خود می گیرند.

دانلود پی دی اف ارگونومی جوشکاری



[1] - work-related musculoskeletal disorders