اگرنتوان روی کارآیی افراد برای پیگیری مراحل پرواز حساب کرد آیا ما نباید کاری را که انسان درپرواز انجام می دهد درحاشیه قرار دهیم ؟ آیا خودکار کردن امور پرواز موجب حل مشکل خطای انسان می شود؟ اتوماسیون و فعالیت خودکار در بسیاری از امور موجب افزایش قابلیت های ما می شود که ازجمله آن سیستم حمل ونقل می باشد. دراصل، اتوماسیون یا فعالیت خودکار واتوماتیک ارائه شده وبه دقت اجراء می شود چرا که به سیستم ها کمک کرده وموجب بهبود عملکرد انسان می شود ودرعین  حال موجب سادگی درانجام عملیات ها، کاهش فشار کار، افزایش دسترسی به اطلاعات، کمک به الویت بندی وترتیب انجام کارها و انجام کارآیی میشود که ما قادربه انجام آن نیستیم. درمورد کاهش خطای انسان چطور؟ بسیاری از افراد انتظاردارند که اتوماسیون واتوماتیک کردن کارها به کاهش خطای انسان کمک کند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد تمام انواع سیستم های حمل و نقل درصورت هدایت ازطریق ماهواره، دقت عمل بالاتری دارند و ازطریق آن، خلبانان درحال حاضر قادربه گریزاز چاله های سرپوشیده وخطراتی چون رعد و برق، انحراف سمتی باد، کوه ها و یا برخورد با هواپیمای دیگر هستند وگاهی درست از موقعیت پروازی با سیستم نمایش  نقشه پرواز تا حد زیادی بهبود می یابد.

حال با وجود مزایای بسیار سیستمهای اتوماتیک و خودکار، آیا می توان به طورخودکار خطای انسان را از سیستم خارج کرد؟ فکری که پشت این سوال قراردارد ساده است اگر ما بخشی ازکار را با سیستم خودکار انجام دهیم دیگر آن کار توسط انسان انجام نمی شود واگرانسان آن بخشی از کار را انجام ندهد، احتمال بروز اشتباه نیز از بین می رود. درنتیجه این منطق، زمانی بود که اتوماتیک کردن همه چیز به نظر بهترین ایده بود. برای مثال انجمن حمل ونقل هوایی آمریکا (ATA) مشاهده کرد که طی دهه 1970 واوایل دهه 1980، مفهوم اتوماسیون و اتوماتیک کردن سیستم ها، مفهوم مناسب ومهمی بود انجام شدن اتوماتیک کارها منجربه ایمنی وقابلیت بیشتر شده ومزایای دیگری نیز دارد.

قابلیت های جدید، پیچیدگیهای جدید: آیا واقعاً می توانیم به شکل خودکار خطای انسان را از سیستم حذف کنیم؟ مشکلاتی دراین بین وجود دارد قابلیت های جدید موجب بروز پیچیدگی های جدید نیز می شود. ما نمی  توانیم بخشی از کار را به شکل اتوماتیک درآوریم وفرض کنیم که رابطه میان انسان و ماشین همچنان بدون تغییر باقی بماند. گرچه این رابطه تغییر می کند اما همچنان سطح مشترکی میان انسان ها وفن آوری وجود دارد و سطح مشترک میان آنها تاحد قابل توجهی تغییریافته است. افزایش اتوماسیون وانجام خودکار کارها موجب می شود که اپراتورهای دستگاه به افراد ناظر وکنترل کننده سیستم تبدیل شوند و کارجدید این افراد موجب بروز آسیب پذیرهای جدید و فرصت های جدید خطا واشتباه می شود. با وجود سطح مشترک جدید، مسیرهماهنگی میان انسان ودستگاه تغییر می کند. سیستم حمل ونقل شاهد تغییر شکل کار دراثر اتوماتیک شدن آن بوده است و پیامدهای حاصل از آن را نیز ثبت کرده است. نتیجه این بوده است که انجام خودکار کارها موجب ازبین رفتن خطای ناشی از عملکرد انسان نمی شود، چرا که همچنان افراد وظایفی درقبال این سیستم های خودکاردارند. درسیستم های اتوماتیک همان اشتباهات وخطاهایی که درسیستم های کاردستی رخ می دهد، حادث نمی شود. عمل اتوماسیون موجب تغییر واژه تخصص وخطا می شود ونحوه عملکرد درست توسط انسان را تغییرداده وهمین طور نقص واشتباه درکارافراد را تغییر می دهد. همینطور، اتوماتیک کردن امور موجب تغییرفرصت های جبران یا اصلاح خطا می شود ودربسیاری ازموارد، موجب تاخیر درمشاهده خطاها میشود. اشکال جدید هماهنگی وتفکیک کارها وحوادث جدید نتیجه اتوماتیک انجام شدن کارها درسیستم های حمل ونقل می باشد.

بارزیاد داده ها واطلاعات: اتوماسیون جایگزین کارانسان نمی شود درعوض موجب تغییر درکاری میشود که برای پشتیبانی از سیستم طراحی شده است و این تغییرات بارتازه ای را به دوش افراد می گذارد که از جمله آن کنترل کار سیستم می باشد. نگرانی هایی وجود دارد که اتوماسیون و انجام خودکار امورموجب باربیش از حد داده ها واطلاعات شود وباری را از دوش افراد برندارد و درعین حال موجب اضافه شدن کارهای جدید مثل کنترل وبازبینی و کارهای مربوط به بررسی حافظه سیستم شود. ازطرفی ممکن است باربیش از حد اطلاعات وداده ها ایجاد شود به خصوص درحالتی که فشار مضاعفی به سیستم وارد شده و یا حجم کاربالا می باشد و یا درموقعیت اضطراری وخاصی قرار دارد. قابلیت ما درمورد اطمینان به خلق اطلاعات با عمل اتوماتیک به نسبت وجود سیستم هایی که قادر به جمع آوری، انتقال و تغییرو تبدیل  و ارائه داده ها می باشند، نیست.


منبع : ten questions about human error