سوانح و ضرورت ایمنی کار:?>?>?>

اثرات ناشی از یک سانحه

یک مثال درباره پیامدهای یک سانحه لزوم رعایت کردن حفاظت و ایمنی کار را روشن تر می سازد که در زمان وقوع حادثه تنها همکاری که دچار سانحه می شود از این واقعه لطمه نمی بیند بلکه اثرات منفی یک سانحه عموم را دچار ضرر و زیان می سازد.

 

آمار مربوط به ایمنی کار:

هرگاه آمار مربوط به سوانح یک سال مورد بررسی قرار گیرد و در مقایسه با سالهای قبل مشخص شود که تغییراتی هر چندناچیز در جهت پایین آمدن سوانح بوجود آمده است روشن است که این امر ناشی از فعالیتها و زحماتی است که متخصصین ایمنی و بهداشت کار چه در زمینه کار چه در زمینه تبلیغ بعمل آورده اند.ولی با این حال همان آمار بطور وحشتناکی تکان دهنده هستند.از میان فاکتورهای گوناگونی که در این زمینه کارساز بوده اند می توان از درک صحیح و واقعی علل بروز سوانح تلاش مجدانه متخصصین ایمنی کار برای جلوگیری از بروز سوانح و سایر اقدامات حفاظتی نام برد.معمولادر سوانح فقط به سوانحی که رسما گزارش شده باشند اهمیت داده می شوند مثلا شخص بیمه شده ای بر اثر یک سانحه کشته و یا مجروح منجر به مرگ باشد و یا اینکه بیشتر از سه روز مطاقا قادر به کار نباشد.

مسلم است که رقم واقعی سوانح بیشتر از رقم سوانحی است که به ترتیب فوق اعلام شده باشد ولی ان ارقام از نظر امار سوانح بی اعتبار است.

آمار سوانح در یک کارخانه اتومبیل سازی با پرسنلی در حدود بیست هزار نفر که رعایت حفاظت و ایمنی کار در آن کارخانه در سطح قابل قبولی است.در سال 1979 نشان می دهد که از 2635 سانحه و بیماری شغلی فقط 15.4 درصد آن از نوع سوانح قابل اعلام بوده است یعنی هر کدام بیش از 3 روز فاقد توانایی انجام وظیفه بودند .از این تعداد 13.2 درصد سوانح کاری است که بطور مستقیم و غیر مستقیم در محل کار رخ داده اند .1.8 درصد سوانح در راه و بالاخره 0.4 درصد بیماریهای شغلی را تشکیل دادهاند. در مقابل ارقام ذکر شده 84.6 % از نوع سوانح بر اثر کار و در راه بوده اند که باعث از کار افتادگی تا سه روز شده اند.بر اساس گزارش پزشک 3 % سوانح فقط در همان روز سانحه از کار دور مانده اند و 1% سوانح از 1 تا 3 روز و 4.3% بدون ترک کار و به عبارت دیگر داوطلبانه به کار ادامه داده اند و 79% سوانح از نوعی بوده اند که نیاز به مراجعه به پزشک نداشته است. با توجه به امارهای ارائه شده در این مجموعه تولیدی تعداد سوانح 5.4 مرتبه بیشتر از تعدادی بوده است که بر اساس تعداد سوانح گزارش شده تصور می شد.

برای ارگانهای بهداشت و ایمنی کار این گونه سوانح مانند سوانح گزارش شده مورد توجه و دقت قرار گیرد.

میل به کم شدن سوانح که در سالهای آخر منحنی تصویر مذکور مشاهده می شود, نتیجه اقدامات پیشگیری کننده و بازدارنده بسیار قوی در مورد شناسایی بموقع کانونهای خطر و معاینات وسیع پزشکی کار است.

هر چند که فقط 10% تمام سوانح کاری گزارش شده سوانح در راه است ولی سهم سوانح در راه منجر به مرگ در کل سوانح کار و بیماریهای شغلی در حدود 29 % است. در سال 1973 مخارج سوانح ( جلوگیری و مراقبت از سوانح معالجات خسارت ترمیم ) بالغ بر 6.5 میلیارد مارک آلمان غربی بوده است.

در میان 26.8 میلیون شاغل 2.5 میلیون سانحه گزارش شده است که از این تعداد 5885 سانحه منجر به مرگ شده است .خطرات کاری که شاغلین را تهدید می کند در تمام بخشهای اقتصادی برابر نیست .

3/2 : وسعت و حجم ایمنی کار:

همانطور که می دانید دامنه یک حادثه بسیار بیشتر از صدمات وخسارتهای است که متوجه یک همکارمی شود.همکاری که دچار سانحه بیمه است و مخارج ناشی از صدماتی که بر اثر سانحه به وجود می آید توسط بیمه پرداخت می شود و اگر وسایل و ماشین الات نیز بیمه باشند خسارات حاصله نیز جبران میشوند.

ولی موضوع مهم این است که هر سانحه علاوه بر خسارات جانی و مالی پیامدهای نا مطلوبی برای سازمان و تشکیلات می اورد که در برابر آنها بیمه ای وجود ندارد و نمی توان آنها را جبران نمود.در این مورد بررسیهای بیشماری انجام شده یک بررسی که در ایالات متحده انجام شده است نشان میدهد که در مورد 330 اتفاق که می توانستند منجر به یک سانحه شوند 300 مورد آن بدون صدمات جسمی ولی لغلب همراه با خسارات مالی و 30 مورد آن به صدمات جسمی منجر شده است چنانچه از دیدگاه اقتصادی به موضوع توجه گردد متوجه م یشویم که نتیجه فعالیت بخش ایمنی کار دارای ارزش زیادی نیست اگر فقط به سانحه و پیامدهای آن نوجه شود.

کار مهمتر این است که با علتهایی مبارزه شود که مانع محدود کردن بیماریها , صدمات جسمی و خسارات مالی می شوند. در امارهای ارائه شده تعداد خسارات مالی 10 برابر خسارات جانی است.

نتایج بررسی های انجام شده آشکار می سازد که سانحه نیز پدیده ای است مانند کاهش کارایی یا بالا رفتن مخارج , یعنی یک نوع ضرر و زیان در تولید و اقتصاد و باز واضح است که با سوانح بایستی با همان سلاح مبارزه کرد که با نارسایی های صنعتی مبارزه می شود یعنی علاج قبل از واقعه.

جلوگیری از نارساییهای صنعتی یکی از وسایل اصلی موفقیت کاری است.کیفیت کمیت و مخارج تولید در محلهای کار تاثیر پذیری نزدیکی با ایمنی دارد.موفقیت در جلوگیری از بروز خسارات یکی از علایم موفقیت در اداره و هدایت واحدهای تولیدی است.